Cennete Düşmüşüm Haberim Yok

“cennete düştün cennetee” diyor gandalf bu hafta her fırsatta. ahh, diyorum, valla haklısın!

bu eve ilk bakmaya geldiğimiz zamandı. salih amca “bahçedeki dutlar hep erkek meyve vermez pisliği olmaz merak etmeyin” dedi. hiç beklemedik ağaçlardan dut o sebeple. aklımıza bile gelmedi onca ay, düşünmedik bile.

sonra geçen ayın sonunda ben farkettim meyvelerin oluşmaya başladığını, müjdeler hep çığlıklı danslı tabi. gandalf dedi yanılmış olma bak vermez üzülürsün sonra.

istanbuldayken çok yazardım mevsimi yaklaşınca, eski dostlar bilir. evimize yakın bi dut ağacını her akşam eve dönerken ziyaret eder ilk olgunlaşan meyvelerden kapar gelir sürpriz yapardı bana. o an resmen aşk tazelerdi, dağlara taşlara “seviyorum uleen bu adamı bana dalından dut buldu geldi” diye yazasım gelirdi. öyle severim dutu.

hikmet işte, bahçedeki 4 dut ağacı dişiymiş meğer.
o nasıl sevinmek o. dut taneleri büyüdükçe içim kabardı.

son iki haftadır hangi duta ilişse gözüm, vallahi doluyor, ağlıyorum. ben onlara bakıp ağlıyorum sevinçten, soner bana baktıkça ‘deli kadın yaa’ deyip gülüyor. o gülüyor ben de gülüyorum.

muhtemelen bu halimize dutlar da neşeleniyor, kikirdiyor.

şimdi dutun en sevdiğim zamanı, tam yeşilden beyaza dönerken, tam yumuşamamış şekerlenmemiş, çerez gibi.
IMG_9478
gün batarken alıyorum çocukları çıkıyoruz dama. duvara tünüyorum ağaranlardan azar azar atıştırmalık topluyorum. iki kız bayılıyor. yavrucadı topladıklarımdan dapinin yediğini farketti, ham falan demiyor, altlardakilerden toplayıp toplayıp koşuyor peşinde “dapii, all, mamaa” 🙂 o kovalıyor aç ağzını diye, o kaçıyor,
ben hem topluyor hem gülüyorum.

muhtemelen dutlar da neşeleniyor, kikirdiyor.

olur ya belki o neşe berekete dönüşüyor da dallar duttan eğiliyor.

hem topluyor hem söyleniyorum aklıma geldikçe
‘e salih amca öyle deyip de üzdün ya dutları belki, nasıl da bereketlilermiş halbu ki. alacağın olsun’

basireti bağlanmış adamcağızın, dutların bizi sevindireceği varmış belli ki.

daha salih amcanın kör, işe yaramaz dediği bir asmam var ki, onun da öyküsü başka zamana kalsın.
.
.
görüyor, hissediyor ve yiyorum ben cenneti.
ahh ne neşe!
şükürle.
biliyorum
“cennete düştüm cennetee”

Reklamlar