Çilek Kokulu Minik Bilge

Baykuş nasıl güzel haber veriyor geldiğini, nağmeli nağmeli…

Elimden gelse gidip şu yıldıza soracağım ‘e parlıyorsun ya sen, onca acı gördün hiç sönmedin mi?’

Dünden beri camdan her baktığımda dağı dürtüklüyorum ‘nasıl da dumanlı başın, kim bilir ne fırtınalar gördün hiç yıkılasın gelmedi mi hala böyle heybetlisin?’

Ağaçlar ayakta, kuşlar ötüyor, yağmur yağıyor, rüzgar esiyor. Acınız benden az mı? Peki farkındalığınız? Benden daha mı vicdansızsınız?

Gözümün bebeği çilek, hala çilek. bu yılın ilk bebekleri kokularını paylaşmaya başladı. Bahçem şenleniyor.

image

Şükür halindeyim bunca güzellik gözümün önünde olduğu, benimle bilgeliğini paylaştığı için. Kara gün kararıp kalmayacak. Nasıl ki baykuş hiç tereddüt etmeden hala baykuş, nasıl ki çilek hala çilek, bebek hala bebek, ben de elimden geldiğince ben olmaya devam etmeliyim. Hayat doğada, bize-insana-, ‘rağmen’ devam ediyorsa bir bildiği olmalı. Yuvamda da aksamamalı, sokağımda da, ülkemde de… Günaydını da, tebessümü de, tohumu da, çiçeği de, güzel haberi de, bebek gülümsemesi de aksamamalı… Ve elbet iyi geceleri, tatlı rüyaları da…

Bulut yataklarda, pamuk yastıklarda uyu bu gece dünyalı dostum, sabah ola hayrola.

Çilek kokan rüyaların olsun.

Reklamlar