Müsaitseniz akşam oturmasına gelicez, bi fincan masalınız var mı?

Uzaaakk uzak diyarlarda birbiriyle gönül bağı olsa da hepsinin bir araya gelmesi azıcık zor olan okulsuz aileler varmış. Her birinin derdi yavrularına kendi yazdıkları masalların kahramanı olma şansı vermekmiş. İşte bunun için az gitmiişş uz gitmiişş altı ay bir güz gitmiişş bir arpa boyu yolun sonunda buluşuup bir masal gecesinde masallarını birbirlerinden dinlemek için buluşmuşlaar.

Zorsa da imkansız değilmiş ya. Teknoloji diye bir şeyin olduğu zamanlarmış hala. Hangout denilen bir zamazingoyla birbirlerinin evine konuk olup yavrularıyla masallar anlatııp masallar dinlemişlerr.

masalyazıı

Müsaitseniz akşam oturmasına gelicez, bi fincan masalınız var mı?

İşte böyle diyip sıp diye ekranında beliverdiğimiz ailelerle kesişti yollarımız zamanın bir yerinde okulsuz gezegeninde.

Bu gezegende okulsuz yavrular okulsuz ana babalar var. Okul şartları zorlayıp hayatlarına girmiş olsa da bazılarının, ne gam, yürekleri okulsuz. Sınırları kalkmamış olsa akşam misafirlikte nasıl masal anlatsınlar. İyi ki varlar ❤

Dün gece gerçekten çook severek içinde bulunduğumuzbir etkinlik gerçekleştirdik. Okulsuz yuvalara konuk olduk, onları yuvamıza buyur ettik. Masallar derdik düş dünyasından, geceyi harika bir buketle bitirdik.

İnsanlar okulsuz ailelerin çocuklarını “çahil cühela yobaz asosyal konuşamayan iki lafın beli kırılamaz kaba saba insan yüzü görmemiş hikaye okumamış masal dinlememiş iki kere iki diyememiş dördü hiç bilememiş” şekilde yetiştirmek istedikleri için “okulsuz” olmak istediklerini düşünüyorlar. İşte bu yüzden yazıyorum bu yazıyı, işte bu yüzden azıcık daha üzerine düşünürsünüz belki diye umuyorum. Okula giden kaç çocuk okul vesilesiyle ana babasıyla toplanıp haydi bu akşam da masal webinarımız var masal seçip okuyalım deyip heyecanlanıyor? Diğer yetişkin ve çocukların anlattıkları masalları dinleyip yorum yapıyor, hayal kuruyor, kendileri masal yazıp anlatıyor? Okula gerek yokmuş demek böyle şeyler için. Tüm aile aynıtivitenin içerisinde pekala olabiliyormuş. Birlikte öğrenip birlikte büyümek mümkünmüş.

Dün gece bir anne kızının yazdığı masalı okudu bize, sonra bir yavru anne babasının yazdığı masalı anlattı annesiyle birlikte. Bir sürü masal bir sürü hikaye anlatıldı. Dinledik, öğrendik, güldük eğlendik. En önemlisi bir gece daha yalnız hissetmedik.

Okulsuzlar sınıfının birbiriyle dirsek teması duran aileleriyiz biz, bunu hissettik yine. Ohh dedik! Okulların hangisi bizi bu kadar birbirimize yakın hissettirip ülke çapında komşular gibi yapardı, bilemiyorum.

Çocuklarımız için iyi bir gelecek, güzel bir hayat, hoş bir gece istediğimizdendir belki okulsuz halimiz… Belki okula gerek bırakmayan bir yuva hayatıdır, okula ihtiyaç duymadan yetişip gelişebilen kendi kalıplarında büyüyen yavrulardır hayalimiz? Okul bunları verdi de biz mi istemezük dedik 🙂 Vel hasıl kelam biz dün yine harika bir etkinlik geçirdik.

Aşağıya canınız çeksin diye minicik bir kuple bırakıp kaçıyorum.

Canınız çeker de okulsuz olursunuz belki 😉

Reklamlar